Jakiś czas temu pojawił się na naszym blogu wpis o znakomitym serialu The 100. W chwili obecnej można oglądać już czwarty sezon tej produkcji, jednak ja chciałabym się cofnąć i przedstawić wydarzenia serii drugiej, ponieważ miała w sobie coś, co zasługuję na uwagę.

Kto oglądał pierwszy sezon The 100 ten wie, że opowiada on historię setki młodocianych przestępców, którzy zostali przymusowo wysłani na napromieniowaną Ziemię w celu odkrycia, czy da się na niej żyć. Jak się okazało, nie tyle można na niej znów żyć, ale od dawna żyją tam inni ludzie i radzą sobie, skromnie mówiąc, nieźle. Ziemia jednak nie jest bezpieczna. Jest tu wiele zagrożeń, począwszy od zmutowanych zwierząt, poprzez tajemnicze choroby, a skończywszy na atakujących młodzież Ziemian. Pierwszy sezon zapewnił nam masę emocji, zwrotów akcji i zaskakujący finał.  Każdy kto czekał wtedy na sezon drugi, najprawdopodobniej się nie zawiódł.

The 100 to nie przesiąknięty przewidywalnością serial z nudną historią i na siłę wydłużanymi wątkami. Pod względem fabuły scenarzyści robią bardzo dużo, aby zaprezentować nam coś niesamowitego, w sposób równie zjawiskowy. Sezon drugi jest fenomenalny. Historia Mount Weather intryguje od pierwszych minut. Ten potężny bunkier, został zbudowany, żeby chronić jego mieszkańców przed szkodliwym promieniowaniem,

Już na samym początku pierwszego odcinka widzimy Clark, która trafiwszy do tego miejsca, nie potrafi zaufać mieszkańcom góry Weather .Nawet gdy zdaje sobie sprawę, że jest w cywilizowanym miejscu, szuka ucieczki, ale nie wie jeszcze, że stamtąd nie ma ucieczki.

Sezon drugi jest przepełniony wątkami. Reżyser chciał pokazać całą wspaniałą akcję z wielu punktów widzenia. Bohaterowie porozrzucani po wielu miejscach na Ziemi potrzebują czasu aby na nowo się odnaleźć. Powraca też znienawidzony przez widzów i bohaterów Murphy. Nie chcę jednak zdradzać zbyt dużo z samej fabuły, aby nie zniechęcić kogoś, kto jeszcze nie widział The 100.

Sezon bogaty jest w nagłe zwroty akcji, a także wielkimi rozczarowaniami, miłościami i uczuciami, które mogą ranić. Serial działa na emocje widza. Do samego końca ma się wrażenie, że każdy odcinek niesie coś tak niesamowicie nowego, a zarazem niesie obawę, że znów wydarzy się coś niespodziewanego, co wbije nam widzom nóż w serce. Nagle okazuje się, że postacie, których można rzec „nienawidziliście” w pierwszym sezonie, są teraz przez was kochani i uwielbiani. Ogólnie mówiąc, sezon drugi jest dojrzalszy i bardziej dopracowany. Po prostu chwyta za serce! Gorąco polecam, bo o ile pierwszy sezon może zapowiadał się na typowy film dla młodzieży, tak seria druga jest już dojrzała i z czystym sercem mogę polecić ją każdemu, kto jeszcze nie zapoznał się z historią Ludzi z Nieba.

„The 100” to wspaniały, zapierający dech w piersiach serial, który odkryłam stosunkowo niedawno i który pochłonął mnie swoją fabułą w całości. Produkcja będąca adaptacją książek Kass Morgan jest według mnie fenomenem. Zanim jednak przejdę do recenzji serialu, chcę zaznaczyć, że nie zapoznałam się jeszcze z książkowym pierwowzorem. Co za tym idzie, nie będę w stanie stwierdzić, czy producenci oddali sens i zamysł autorki, czy też odbiegli całkowicie od tego, co chciała nam przekazać. Niemniej jednak pragnę przekazać, że ja oceniam ten serial na szóstkę z plusem.

Akcja serialu toczy się ponad dziewięćdziesiąt lat po tym jak na Ziemi wybuchła woja nuklearna, która w mgnieniu oka zniszczyła całą ludzkość ją zamieszkującą. W tym czasie w przestworzach znajdowały się stacje kosmiczne, które po katastrofie połączyły się w tzw. Arkę . Panowało tam surowe prawo, według którego każdy przestępca ponosił karę śmierci, wyjątek stanowili ci, którzy nie ukończyli jeszcze 18 lat. Niepełnoletni trafiali do więzienia. 

Na Arce z pozoru żyje się dobrze. Panuje tam ład i porządek. Każdy zna swoje miejsce, władze sprawuje kanclerz Thelonious Jaha. Jednak to tylko pozory. Po 97 latach życia w kosmosie na  Arce zaczyna brakować zasobów. Władza postanawia znaleźć sposób na to aby jak najdłużej podtrzymać  stację przy życiu. Nie podając prawdziwych powodów wysyła więc na Ziemię setkę młodocianych przestępców, aby ci sprawdzili czy na Ziemi można już żyć. W tym momencie zaczyna się wielka przygoda.

Ogromną zaletą serialu są charakterystyczni bohaterowie. Główną postacią serialu jest nastoletnia Clarke, córka jednej z najważniejszych osób na Arce. Po przylocie na Ziemię próbuje za wszelką cenę skontaktować się z domem, aby pokazać, że na Ziemi można żyć. Zna ona bowiem pewną prawdę, która jest znana tylko niewielu.  Bohaterka ma wiele wcieleń. Z odcinka na odcinek rozwija się, zmienia, pokazuje się z coraz to innej strony. Aktorka, która wciela się w postać  Clark – Eliza Tylor – poradziła sobie bardzo dobrze, jednak jestem skłonna stwierdzić, iż pomimo roli pierwszoplanowej, kreacja ta jest lekko przyćmiona przez postacie drugoplanowe. Rodzeństwo Octavia (Marie Avgeropoulos) i Bellamy Blake (Bob Morley) czy przyjaciele Jasper (Devon Bostick) i Monty (Chritopher Larkin) to bohaterowie, którzy są tak barwni i charakterystyczni , że na długo po seansie ma się je nadal przed oczami.  Osobiście urzekła mnie postać Octavii Blake, która jest tak wspaniała i barwna, że nie sposób jest przejść obok niej obojętnie. Ale ja chyba mam słabość do zbuntowanych, niepokornych postaci…

"The 100" to nie kolejna papka dla mas czy standardowy film dla młodzieży. Nie ma tu trójkątów miłosnych czy intryg. To produkcja przedstawiająca los nastolatków, którzy dokonują trudnych wyborów, po to aby przeżyć.  Nie ma tutaj czasu na słabość. Zabijesz albo zostaniesz zabity – to motto, którym kierują się bohaterowie od samego początku. Są zbuntowani i pewni tego, że chcą przeżyć. Przecież na Ziemi są w końcu wolni.

Ważnym elementem jest to, na jak wiele przeszkód  natrafiają bohaterowie i ile trudnych wyborów muszą dokonać aby przeżyć. Jak się okazuje zostają wrzuceni w środek wojny, w której są intruzami. Stają się celem Ziemian. Jak się później okazuje nie tylko ludzie Ziemi są ich wrogami. Twórcy postanowili wykorzystać także naturę, by uprzykrzyć życie Ludziom z nieba. Muszą stawiać czoła zmutowanym zwierzętom czy toksycznej mgle. 

Serial, poza wybitną moim zdaniem fabułą, może się również pochwalić efektami specjalnymi. Sceny walk, sceny zjawisk nadprzyrodzonych są na bardzo wysokim poziomie.  Nie dziwi więc fakt, że został on nominowany do nagrody Emmy.

Reasumując, zachęcam bardzo gorąco do zapoznania się z tym niesamowitym serialem, jednym z najlepszych seriali science fiction ostatnich lat! Dzięki swojemu niesamowitemu klimatowi, napięciu i tym jak bardzo widz może utożsamiać się z bohaterami, trafił na moją listę najlepszych produkcji.  To fenomen, który chwyta za serce bez względu na to w jakim wieku jest widz.